Even snel de feiten op een rijtje, - het is hier nog steeds warm, maar wel veel regen. Het gaat goed met me, uiteraard. Mark en Nielske zijn overgekomen vanuit Nederland en dat is ook leuk. De tripjes waren super, de komende week ga ik nog een aantal schildpadden zien. Ook moet ik nog stage lopen. nog 10 dagen voordat ik het hier vaarwel moet zeggen, en nog 14 dagen voordat ik in Nederland ben.

 

Het is niet toevallig dat ik sinds 30 maart niets meer op mijn site heb gezet. Sinds die dag is mijn vakantie zo ongeveer begonnen. En toen had ik te veel dingen om te doen en daarvan was internetten niet een optie.

 

Nu is het ook nog feest, dus mijn bericht wordt niet veel langer.

Ik wens jullie het beste, en nog 2 weken dan kan iedereen mijn verhalen uit mijn eigen mond horen. En ik zal dan ook foto's hebben!

 

Groetjes, hallekes

De volgorde van de laatste vraag is natuurlijk overduidelijk:

Eerst je dochter, die gaat je verzorgen als je oud, ziek, zwak, misselijk, grijs en bejaard bent. Daarna komt je moeder, je moeder is tevens de enige vrouw die je kunt vertrouwen dat er géén gif in je eten zit. Dat moet je bij andere vrouwen altijd nog maar afwachten. Daarna moet je op je geld passen en zorgen dat je maar maximaal 80% van je inkomen afgeeft aan je vrouw. Die andere 20% is om leuke dingen te doen...

 

En last en dus ook least, je vrouw op plek 4. Die zit alleen achter je geld aan en doet eigenlijk meer kwaad dan goed. Deze en andere wijsheden heb ik van mijn buurman/huiseigenaar geleerd. Het is altijd leuk om met hem te praten, maar soms is het lastig om nu te bepalen of het nu Surinaamse cultuur is of dat hij gewoon een aparte is. Maar hij is een goede buurman, hij helpt me als het nodig is, drinkt graag een biertje mee in de tuin en heeft me ook naar de markt en andere bezienswaardigheden gebracht. Wat wil je nog meer van een buurman?

 

Het leven in Suriname bevalt me nog steeds prima. Zo goed zelfs dat ik heb besloten een presentje na te laten aan Suriname. De man waarvan Ronald en ik de brommer hebben mogen lenen heeft een groot perceel met daarop vooral bomen en ook een klein zwembadje en een skelterbaan. Een lang gekoesterde wens van hem was om ooit een beachvolleybalveld aan te leggen op zijn terrein. En omdat wij zijn brommer hebben mogen lenen, en die brommer niet in een geheel hebben terug gegeven, hebben we besloten hem te helpen met het volleybalveld. De foto's zijn onderweg, daarop zie je mij in de brandende zon werken. En ja ik sta met een schop en kruiwagen op de foto! Komende vrijdag een klein beachparty/bbq/volleybalveldinweiding om te vieren dat er een beachvolleybalveld in Paramaribo is! Naar het schijnt is dit het enige beachvolleybalveld in Paramaribo. Dat doen die Hollanders toch maar mooi even!

 

Afgelopen zaterdag ben ik met mijn collega's van de Havo1-school naar Colakreek geweest. Maar ik heb moeten zweren tegen mijn collega's dat ik hierover niets zou schrijven in mijn dagboek. Ze zijn bang dat Nederlanders dan een verkeerd beeld krijgen over Surinamers... Ik vertelde mijn collegea al dat de mensen thuis dan een heel goed beeld van Suriname krijgen, maar daar waren ze het niet mee eens.

 

Het maken van verhalen word steeds moeilijker voor me. Wat vinden de mensen thuis nog interessant om te lezen? Wat zou ik zelf willen lezen over mijn trip als ik over 53 jaar op mijn oude dag nog eens terug denk aan dees skon reis. Ik word er bijna emotioneel van.

 

Ooojah, hoe kan ik het vergeten? Mijn grootste triomf sinds het behalen van mijn type-diploma en het zijn van aanvoerder van NWC 6. Ik ben geslaagd voor Salsa-dansen, de basisstappen! Hoezee Hoezaa, hiep hiep hoera!

Vrijdag avond was de laatste les in een reeks van 6 lessen en het eindigde met "af-dansen". Natuurlijk danste ik ook deze avond de sterren van de hemel en nu ben ik geschikt bevonden om de lessen Semi-Gevorderd te volgen. Hiervan ga ik ook nog 2 lessen volgen. Mensen, wat ben ik trots op mezelf!

 

En natuurlijk kan de prijsvraag niet ontbreken deze keer.

De Surinaamse keuken staat bekend om zijn heerlijke Roti, niet te vergelijken met de Knorr-Roti die ik tot voorheen nog lekker vond. De Surinaamse roti wordt op een speciale manier gegeten. Hoe? (ik bedoel dus de manier waarop "mijn" Surinamers de roti eten) Doorhalen wat niet van toepassing is:

 

1. Met de handen / mes en vork / lepel

2. Drank: alcohol / cola / water / Fernandes

3. Kipfillet / kip met botjes / eend

4. één portie / twee porties / drie porties

 

Ieder goed antwoord kan u 8,75ste punt opleveren. Met motivatie erbij kan je punten totaal worden verdubbelt.

Oeioei, mijn berichtje heeft tien dagen op zich laten wachten. Een goed teken als je het mij vraagt, want dat betekend dat ik me hier niet verveel. En dat is ook zo. Er zijn nieuwe foto's van Suriname. Voor de liefhebber van markten is er zeker veel te zien! Op een zaterdagochtend zijn we met mijn buurman Marvin naar de markt gegaan in het centrum van Paramaribo. Op de foto's kunnen je alle levende beesten van die dag nog zien. Levende schildpadden van een halve meter, krabben die met een x-aantal in een groot vat zitten of kleine kuikentjes die je voor 1 Surinaamse Dollar kunt kopen. 1 SRD staat gelijk aan 25 eurocent. 

Andere dieren die ik heb gezien maar die dood waren en klaar om op gegeten te worden waren; het gordeldier, piranha's, zalmen, kreeften en honderdduuzend andere vissoorten die ik niet allemaal bij naam ken.

Wij zelf kwamen om een aantal krabben te scooren. Die zie je op een van de foto's aan de ton hangen, dan nog levend. Op een andere foto zie je dezelfde krab ook in de pan. Op dat moment is de krab niet meer levend, want de mannen die de krab verkopen zijn zo aardig om de krab ter plekken voor je te "slachten".

We gingen naar een vakantieparkje in Bessaba om daar wat te zwemmen en om de krab te eten. Leuk gezwommen, zelfs in een bootje gevaren en ook daar heb ik foto's gemaakt!! kijk en geniet van het meer dan schitterende uitzicht!

 

Op het album http://www.mijnalbum.nl/Album=OPP6LHWG zie dan ook nog foto's van mijn school. De kalender die er tussen zit hangt ook op mijn school. En aangezien ik de minor Filosofie heb afgerond vond ik deze kalender wel de moeite waard om te fotograferen...

 

En als laatste foto staat de BROM! Het fantastische machine waarop twee Bakra-mannen naar Nieuw-Amsterdam (ongeveer 45 minuten brommen) en White-beach (klein uurtje brommen) zijn geweest. Op de weg naar White-Beach nog het Clarence Seedorf-stadion gezien! Ik moest jullie allemaal de groeten van hem doen....

 

Om ook nog even terug te komen op wat ik hier eigenlijk aan het doen ben: Mijn stage verloopt voorspoedig. De leerlingen hebben volgende week het proefwerk en dus dan kan ik echt eens kijken of ze nog iets van me geleerd hebben. Daarna begint op 26 maart de paasvakantie en dan ben ik dus ook vrij! 3 weken genieten van schitterend Suriname, ik gok dat ik me ook dan hier prima ga vermaken.

 

Ik wens het jullie en voor de prijsvraag van vandaag:

Zet de volgende 4 begrippen in de juiste volgorde, van belangrijk tot minst belangrijk, de juiste volgorde volgens mijn buurman Marvin...

 

Je vrouw, je moeder, je dochter, je geld

1.        2.        3.        4.

 

Voor het juiste antwoord is dertien punten te verdienen. Succes,

 

Groetjes Kusjes

Heeyheey menschen daar in het koude Nederland. Fawaka!

 

Ik wil me even excuseren voor het feit dat ik waarschijnlijk niet veel op dees website zal zijn de komende week. Ronald en ik hebben namelijk de bromfiets geleend van een meneer die bij ons in de straat woont. Hij heeft een kartbaan met een zwembadje waar hij kinderfeestjes organiseerd. En we zijn al een paar keer bij hem geweest om een beetje te praten en dergelijke. En toen kwam hij op het idee dat wij zijn brom wel mochten lenen als we de stad en omgeving wilden verkennen. Dit lieten wij ons geen tweede keer zeggen en daarom hebben we tot en met het weekend een bromfiets tot onze beschikking! Erg lekker om nu eens wat sneller en minder bezweet op plekken aan te komen. Met de fiets in samenwerking met de zon was dat namelijk wel altijd het geval, zweet en moe zijn...

 

De verhalen komen dus na het weekend.

 

Groetjes Kusjes!

www.mijnalbum.nl/Album=OPP6LHWG

 

Nieuwe foto's check check check ze !

De eerste foto's die er al wat langer op staan zijn foto van mijn huisje. Daar is niets meer aan verander alleen is er misschien wat meer troep bij gekomen. 

 

Halverwege zie je foto's van het straatbeeld van Paramaribo. Daarnaast een wijsheid uit Suriname (koffie voor kalende mannen) en dan een beeld vanuit het eindexamenkamp van de HAVO school. Daarna een foto uit mijn klas en daarop zie je de uniformpjes van de leerlingen, polo's in de kleuren van de regenboog! Probeer ook te letten op de ramen... die zijn er namelijk niet, alles is open voor een goede doortocht in het lokaal, en nog is het er veel te warm...

 

Daarna komen de foto's van vorig weekend. Een tripje naar Brownsberg, Brokopondomeer, de stuwdam en Stoneiland. Van deze plek weet ik nog steeds niet of ze nu Ston Eiland bedoelen of Stone Iland. Dat laatste zou logischer zijn, in mijn gedachtegang, maar dan zou het eigenlijk Stone ISland moeten zijn.... achjah...

 

De trip was super. Ronald en ik gingen met 7 Belgische studenten mee en natuurlijk een gids, een chaffeur en... een kokkin! Die kok heeft de hele reis heerlijk gekookt en het kwam ons aan niets te kort op het weekend. De gids was de enige van de groep die moeite had om de bergen op te komen. We zijn naar de Leo-waterval geweest en dat is wat je op die foto's aan vallend water ziet. Het stilstaand water is het stuwmeer waar Suriname 60% van zijn energie vandaan haalt. Als je op een landkaart kijkt van Suriname dan is het die grote waterplas die je iets rechts in het land ziet liggen. Het gebied is in 1964 onder water gezet en al die palen die je ziet zijn bomen die niet zijn gekapt. Deze bomen zijn voor de zwemmers, zoals wij, zowel praktisch als levensgevaarlijk. Praktisch omdat je er op kunt hangen dan wel op kunt staan danwel aan vast kunt houden. Levensgevaarlijk omdat ze soms 30 centimeter onder de oppervlakte zitten en ze je lelijk kunnen steken in je voet, hand of buik! Wat dus ook is gebeurd.

 

Maar het was een super weekend. Op de terugweg gingen we nog even langs bij de moeder van de chauffeur. Deze beste mensen zijn Hindoestanen en zondag was het Holi Pagwa. Dat betekend dat je mensen mag onderkliederen met kleuren. Dat is de laatste foto die je ziet. Nadat ik het op zondag middag er af had gehaald is het zondag avond weer erop gekomen omdat ik naar een groot Hindoestaans feest ben geweest. Allerlei optredens en heel veel mensen om gezellig biertjes mee te drinken. Ook nog met een aantal leerlingen die er waren om te feesten.

 

Zo weer hele verhalen en zelfs foto's ik ben trots op mezelf!

 

Afgelopen dinsdag wezen salsadansen. Ik denk dat ik een talent van mezelf gespot heb die ik nog niet kende... grapjes natuurlijk, ik hoop maar dat ze me de komende 6 (!) lessen niet vriendelijk verzoeken om toch maar echt weg te gaan...

 

En vanavond ga ik voetballen met mijn buurman. Maar daarover laters meer. Ik wens het jullie en heul veul pleuzier met mijn foto's

 

En voor de prijsvraag van deze keer, voor twee, vierzesde punt per goede letter:

Wat is de officiele naam van het stuwmeer waarin ik tezamen met de Belgen en de Piranha's meerdere malen in heb gebaad.

Extra punten als je me ook kunt vertellen wat de temperatuur was van het veel te warme water in dat meer!

Zozo lieve mensen, jaja dat is me wat hè. Is die goede meneer Wim toch al 4 weken in het mooie Suriname aan het leven. Wat zal die beste jongeman toch een pret en plezier daar beleven!

 

Ja u moet eens weten, zo is de heer afgelopen weekend met zijn stage school op pad geweest. Officieel heet het dan dat hij daar was omdat de leerlingen van 5 HAVO extra lessen hebben gekregen, maar ik heb gehoord dat hij daar vanalles heeft gedaan BEHALVE iets wat op school leek. Jaja lieve mensen, zozo dat is me wat hè.

Hij heeft vooral veel tori (tori betekent in goed Brabants gezwets en gezever) gemaakt met andere leraren. Zo heeft hij ook de Surinaamse keuken mogen proeven omdat alle leraressen van de school donderdag en vrijdag aan het bakken waren geweest voor het op het kamp.

De lieve dames zorgden voor vele natjes en nog meer droogjes en jullie grote vriend heeft hiervan erg genoten. De leerlingen waren aardig voor hem maar toch vond hij dat hij niet echt veel contact had met de jongelui. Ze zijn wat formeler dan in Nederland (of in de VS) en hadden teveel nog het leraar/leerling gevoel op kamp. Jammer voor hem maar toch een goede tijd daar op Zanderij 1. En natuurlijk heeft hij wel wat foto's genomen maarja die nietsnut heeft "nog geen tijd" gehad om ze er op te zetten. Jullie weten onderhand ook wel hoe hij is....

 

Verder gaat het goed met hem. Hij loopt stage op woensdag, donderdag en vrijdag van 7:00 tot 13:00. De hele middag is hij dus vrij om te gaan en staan waar hij wil. Zoals bij het zwembad of in een cafeetje. Komend weekend staat er een plan op de planning waarin hij volgens voor op gezet plan planten en dieren gaat bezichtigen in het binnenland van Suriname. Brownsberg heet het en ook gaat hij naar Stone Island nabij het Brokopondo meer. Zozo, jaja lieve mensen dat gaat me wat worden met die beste man. Hopelijk komt hij weer heel terug in Paramaribo, maar ik heb er vertrouwen in.

 

Snel moet ik nu afsluiten, hij komt weer terug...

 

Groetjes, Kusjes voor een ieder!

Zijn alter-ego

 

En de prijsvraag van deze week (voor zes-en-twintig en een halve punt):

Wie heeft dit stuk geschreven:

--. Wimzy

2.  Mido

C. Een of andere halve zool

 

Nou de tickets zijn gekocht en mijn terugkeer op de Nederlandse bodem zal zijn op zaterdag 1 mei in de ochtend. Behalve als we Curacao ook als Nederlandse bodem mee tellen dan ben ik al op 27 april al op Nederlandse bodem. Ik ga met een vliegtuigje in de vroege ochtend van 27 april naar Trinidad en Tobago waarna ik vrijwel direct door vlieg naar Curacao om daar om 10:00 aan te komen.

 

Het plan daar is om 3 dagen op het strand te liggen en verder heulemaol niets te doen. Misschien wat snorkelen, wat genieten en op mijn kop gaan staan. Maar meer ook echt niet...

 

Daarna vlieg ik op Koninginnedag terug naar Nederland. Vrijdag 30 april dus. 15:05 zal de piloot opstijgen met zijn vliegtuig en hopelijk zit ik dan aan boord, het ticket heb ik namelijk al en het is altijd makkelijk als ik dan aan boord zit als het vliegtuig op stijgt, maar ja dat is natuurlijk eigenlijk wel best wel logisch zo zeg maar dan en zo... whatever...

 

Op zaterdag 1 mei, vroeg in de ochtend, land ik op Schiphol Airport. Mijn avontuur zal dan ten einde zijn (*dramatische muziek op de achtergrond, een diepe zucht + een kleine traan*).

Het voelt een beetje onwennig, weten dat er in Asten in de sneeuw wordt gefeest en de polonaise wordt gelopen en ik hier aan het zweten in het Surinaamse land. Ik kan toch wel zeggen dat ik het mis. Maar ach, volgend jaar zal ik het allemaal inhalen!!

 

Hier is trouwens geen carnaval. Wel een bus met veel kabaal zien langs komen maar dat had volgens mij niets met carnaval te maken. Wel een aantal kinders verkleed gezien in de supermarkt maar dat was alles. Chinees nieuwjaar daarentegen ging wel aardig los. Toen we rustig aan het eten waren ging het een aantal straten flink te keer. Eerst alleen maar knal spul maar later ook wat leuke pijlen in de lucht. Het zag er nog vrij professioneel uit allemaal.

 

De visum problemen is geen probleem meer... Het is nu definitief 3 maanden geworden. Van de ene kant toch wel fijn dat er nu duidelijkheid is. Heb ergens gelezen dat mensen die geen hoop meer hebben een gelukkiger bestaan hebben dan mensen die wel hoop hebben op iets beters. Wat ben ik nu gelukkig zeg....

Maar nu is het dus zaak om mijn stage in 3 maanden voor elkaar te boksen. Mijn begeleidster van de Fontys heeft al gezegd dat het geen probleem hoeft te zijn zolang ik mijn competentie maar aantoon.

Wat minder leuk is het feit dat ik nu in mei en juni niet hier in de zon zit maar in Nederland met een lentebriesje. Toch niet wat ik gepland had eigenlijk. En ik heb nu maar 3 maanden om de binnenlanden en de kust te bekijken. Op 27 februari gaat de eerste trip plaats vinden. Brownsberg wordt de bestemming en we gaan met een groep van 12 tot 15 andere Nederlandse en Belgische studenten.

 

Verder niet veel nieuws. Het leven begint al een beetje gewoon te worden hier. Het vakantie gevoel van de eerste weken is al over en er is steeds meer ritme in mijn leven hier. Bijna elke dag naar stage, lessen geven, middagdutje, naar de supermarkt, eten, biertje drinken in de tuin en weer slapen. En dat ritme bevalt me wel!

 

De planning voor mijn terugreis is nog niet helemaal rond, maar waarschijnlijk rond 27 april een paar dagen naar Curacao. De "helden" van KLM willen mijn vliegticket niet omboeken en ik moet dus een nieuw ticket kopen bij KLM ter waarden van 750 euro. Via Curacao is het een klein beetje goedkoper en leuker denk ik, dus daarom gaat de reis over dit eilandje waar ik dan nog even ga genieten van de zilvere stranden. Of zoiets dergelijks....

 

En ik heb meer foto's op mijn album staan:::: checker-de-check-check het volgende::::

http://www.mijnalbum.nl/Album=OPP6LHWG

Gegroet vrienden in het veel te koude Nederland. Hier zijn mijn eerste foto's en ik zou zeggen geniet ervan...

 

Links ziet u mijn persoontje. Het zijn overigens twee foto's, voor de mensen die dat niet in de gaten hadden... en rechts ziet u mijn steun in bange dagen Ronald. Ook zo iemand die de lerarenopleiding Maatschappijleer volgt! Lekker aan het zwembad, met een Parbo biertje erbij, je weet toch....

 

Deze foto's heb ik gemaakt met mijn webcam, dus ze zijn niet van denderende kwaliteit. En mijn andere foto's zijn te groot om via deze veel te slome internet verbinding te sturen. Er staan wel twee foto's op http://www.mijnalbum.nl/Album=OPP6LHWG. Daarop zie je mijn huisje. Ik bewoon de gehele onderverdieping. Met alles erop en eraan. Tafel met 4 stoelen, slaapkamer, fornuisje, wc en douche. Ik hoef niets te delen, maar ik heb alleen koud water. Met koud water afwassen is een nieuwe ervaring maar vooral het douchen met koud water is niet echt aan te raden.

Andere foto's komen ook nog maar die ga ik eerst nog op een of andere manier verkleinen. Maarja, jullie kennen me, dit zijn eigenlijk al best veel foto's van mij. Vergeleken met mijn sites uit Amerika...

 

En dan ga ik hier onder nog een verhaaltje neerzetten dat ik had getypt in mijn bedje 's avond laat. Toen had ik geen internet dus ik kon het niet meteen op internet zetten. Maar omdat ik jullie niet wil teleurstellen. HIER KOMTIE DAN JAH!!!

 

"Het is me vanochtend niet makkelijk gemaakt. Om 7 uur op school zijn… poehoehoe… en dat betekend dus om half 7 met mijn fietsje richting de school. En zeker omdat ik niet precies weet waar ik moet zijn is dat nog een hele klus. De auto’s zijn niet echt voorbereid op fietsers . Ze houden er erg van om flink te toeteren als ze langs rijden. Wat ze er precies mee bedoelen weet ik niet maar het zal wel iets zijn van “flikker eens op, blanke…”. Maar ja ik probeer alleen maar heel op mijn stage aankomen. De wegen zijn over het algemeen net te klein voor 2 auto’s en 1 fietser naast elkaar. En dan komt daar nog eens bij dat het asfalt op een zandweg is gespoten en dat leid er weer toe dat er naast de weg dus een greppel is van ongeveer 20 centimeter. Er in rijden is nog niet zo erg maar er weer uit komen is vaak een soort van circus act waarbij je moet proberen niet onder een auto te komen. De kruispunten zijn ook geen pretje maar ik ben er achter gekomen dat je gewoon naast een grote jeep moet gaan staan en aanrijden zodra hij zijn dikke wagen voor een andere auto gooit. De jeep als het ware als een schild gebruiken tegen andere auto’s.

Eenmaal aangekomen op school heb ik nu in verschillende klassen gezeten en daar een beetje rond gekeken. De leerlingen zitten allemaal in HAVO 4 maar de leeftijden lopen uiteen van 15 tot ongeveer 22. In Suriname mag je meerdere keren blijven zitten en dat doen ze dan ook bij de vleet… Een van de klassen heeft 27 leerlingen waarvan 20 leerlingen het vierde jaar opnieuw mogen proberen. Erg leuke jongens en meisjes dus, en gemotiveerd tot op het bot… niet echt dus. Hopelijk willen ze wel iets leren van mij, maar ik heb er een hard hoofd in. Als het maar gezellig is denk ik maar.

De andere leraren op school zijn erg vriendelijk en willen graag weten wat ik van Suriname vind en waar ik vandaan kom in Nederland. De meeste hebben wel een of meerdere familieleden in Nederland wonen. Zelf een leraar heeft een zus in Veldhoven wonen. Dat plaatsje met dat ziekenhuis waar ik nog een klein trauma heb opgelopen (zie het archief voor meer info). De meeste van mijn collega’s zijn vrouw en mijn directe begeleider is ook een vrouw. In de pauzes gaat het dan over het algemeen over lekker eten en de kinderen. Ook de foto’s van de school houden jullie nog van me te goed.

Ik had verteld dat ik mee mag op kamp met de eindexamenleerlingen, toch? Nou het is echt zo! Dit kamp wordt ieder jaar georganiseerd en voor het kamp had de directie een subsidie aanvraag gedaan. En de aanvraag van oktober 2008 is goedgekeurd! Dus in februari 2010 hebben ze de benodigde subsidie om een sluitende begroting rond te krijgen. Vorig jaar heeft de school zelf het geld moeten ophoesten. Dit is een mooi voorbeeld van de bureaucratische wandel van Suriname. Om nog maar te zwijgen over grondbezit van iedere Surinamer. In Suriname heeft iedere inwoner recht op een stuk grond. Dat is een wet hier. Maar als je een aanvraag doet voor een stuk grond, dan mag je in je handjes klappen als je binnen 20 jaar weet welk stuk je wellicht kunt krijgen. Behalve als je vriend/familie van een hoge politicus bent. Dan kan het binnen een jaartje geregeld zijn. Mijn bovenbuurman heeft bijvoorbeeld al een aanvraag gedaan 5 jaar geleden. Toen hij er over sprak was hij de eerste 3 minuten boos op de regering en vervolgens sloeg het om in gelatenheid omdat hij weet dat dit de Surinaamse manier van werken is. Iedereen wordt zo behandeld. Ooit zal hij zijn stukje krijgen denk hij."

 

Nou dan weten jullie dat ook weer. Ik wil ook nog zeggen dat ik afgelopen zaterdag naar een club ben geweest met de schitterende naam "Zsa Zsa Zsu". Niet dat ik kan dansen, dat hoef ik jullie niet te vertellen, maar het was wel erg gezellig. Vooral ook omdat mijn bovenbuurman Marvin, zie foto's voor zijn huis, mij en Ronald heeft laten zien waar we naar toe moesten. Er waren veel Nederlandse stagiaires maar gelukkig ook veel Surinamers. Leuke mix en errrug gezellie.

Ik wens het jullie en ik binnenkort zal ik echt, ja echt echt, meer foto's op mijn site of mijnalbum zetten. Tot dan, en voor iedereen de groetjes!!!

 

 

Hallo daar zijn we weer.

Nu vanuit het altijd gezellig internet cafe "de-illegale-chinees"! Niet echt hoogstaande kwaliteit of zo, maar op de computers zit internet en dat is toch het belangrijkste. Dan kijk ik niet naar de bouwvallige tafels of de prullaria die hij nog verkoopt. Volgens mij is het meeste wat in zijn zaak staat ergens van een vrachtwagen afgevallen... maar goed..!

 

Mijn eerste week zit erop en ik denk dat ik het hier wel een maand of drie ga volhouden. Over het visum is nog steeds geen goed nieuws dus ik verwacht binnenkort een ticket te gaan kopen om rond 28 april weer in Nederland te zijn. Kan ik toch nog Koninginnedag mee vieren... Ik zou het wel erg jammer vinden zeker omdat een maand later op 25 mei hier verkiezingen zijn, en er in de kranten daar veel over wordt gesproken. In de lerarenkamer gaat het over het algemeen ook over de verkiezingen maar staat surinaams eten op een goede tweede plek. Ik heb namelijk vrij veel vrouwelijke collega's op mijn school.

 

Ik heb mijn eerste lessen kunnen geven aan de scholieren van de Havo 1 en wat me het meest opviel was dat ze vooral geinteresseerd waren in mijn accent. Niemand kon het echt plaatsen en de leerlingen hebben moeite me te volgen. Maar ja, dat maakt ze zeker niet anders dan mij want ik heb ook nog veel moeite om de leerlingen te volgen. Het gaat wel al steeds beter, gelukkig!

 

Ik moet jullie mijn foto's nog steeds verschuldigd blijven. De computers hier zijn niet fantastisch en als ik bij een draadloos internetpunt zit is de verbinding weer niet super. Zo blijft het altijd wat te klagen, ik ben tenslotte Nederlander! Komend weekend gaat mijn bovenbuurman Marvin mij en Ronald wat van Paramaribo laten zien. Ook gaat hij op zondag voor ons krab koken op een vuurtje in de tuin. Ik ben errrruug benieuwd!

 

Nou mijn verhaal is weer zo'n beetje af. Ik heb in mijn appartement nog wat andere verhalen getypt, maar die moet ik nog een keer op internet zetten. Maar daarvoor moet ik op het terras zitten. Bij de chinees opent hij geen word-documenten. Helaasch. Maar die houden jullie nog van me te goed.

 

Abong, de groetjes en de kusjes, all the way from Suriname.

 

ps, sneeuwt het nog?

ps, zo ja of zo nee... dan mis ik jullie nog niet :P